Czasami chciałabym żeby ludzie uważali mnie za chorą psychicznie osobę.
Mogłabym wtedy płakać, krzyczeć, stroić fochy zamykając się w swoich czterech ścianach przeklinając życie
bez obawy że naruszy to moją dobrą opinię.
Kogo bowiem zdziwiłoby takie zachowanie skoro jestem wariatką ? Mam już dosyć tłumienia
w sobie tych ciężkich myśli, buzujących we mnie emocji.
Z czasem, cierpienie łagdnieje.
Ale Ja, nie chcę czasu, by je wyleczyć.
Nawet jeśli chcemy uciec od bólu i zapomnieć o wszystkim,
czekają na nas przeszkody,
które nas zwolnią w dążeniu naprzód.. ._.
Przepraszam że żyje, że kocham i nienawidzę.. Idź.. Zostaw mnie.. Nie odwracaj się, nie chce cię znać..
Dobranoc..
XOXO, zjawa.~
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz